Yanlış okumayı tahrik etmek…

Ali Riza Esin, 22 Temmuz 2012 — 1 dk.

“Benjamin üzerine oluşan yazın özellikle 1960’lardan sonra oluştu. Bu öylesine yoğun bir ilgiydi ki, neredeyse bir Benjaminia’dan söz edilir oldu. Ancak bu ilgi yoğunlaşması bütün Benjamin yorumcularının hemfikir oldukları anlamına gelmiyordu. Hatta Benjamin hakkındaki yorumlar bazen öylesine birbirinden farklıydı ki, bu yorumcuların aynı kişiden söz edip etmedikleri bile anlamlı bir soru haline geldi. Aslında belki de herkes haklıydı. Yani tek bir Benjamin yoktu. Ya da Benjamin birden fazla kimliği taşıyabiliyordu. Walter Benjamin çoğuldu. Adorno’nun saptadığı gibi, ‘Benjamin’in düşüncesi yanlış okumayı tahrik ediyordu’. Adorno’ya göre, ‘yanlış okumalar ulaşılmaz olanla iletişim kurmak için bir araçtı’. Benjamin üzerine yazılacak bütün yazılar artık şuna benzer bir cümle ile başlamalıdır belki de: Evet, ben Benjamin’i böyle yorumluyorum, ancak birisi çıkıp benim tezimin tersini savunursa kesinlikle diyecek bir sözüm yoktur. Benjamin girdabın içinde düşünenlerden biriydi. Her Benjamin yorumu bu girdaba girmeye gönüllü olmalıdır. Girdaba girenin nereden, nasıl çıkacağı belli olmaz. Bunu göze alamayanların ulaşacağı tek bir nokta vardır: indirgemecilik.”

Besim F. Dellaloğlu, Benjamin, Say Yayınları

Kategori: alıntı