Bir InDesign püfü…

Ali Riza Esin, 23 Temmuz 2012 — 1 dk.

çağwdaş

“Püf” dediysem,

buraya da yazayım ki, bir daha aklımdan çıkmasın istedim. Aynı hatayı hep yapıyorum. Evet, bu InDesign’da, biraz salakça ama benim çok yaptığım bir hatayı önlemek üzerine… Aynı hataya düşmeyenler, bunu not etmek yerine dalga geçmekte serbestler!

Çözümü;

özellikle metin yoğun, Türkçe dizgili ve çok sayfalı dokümanlarda son çıktıyı almazdan önce, dosya genelinde “w” harfini aratarak (“Text Search” yaparak) sonuçları gözle kontrol etmek —fazladan bir harf varsa, onu silmek. Hiç yoksa zaten sorun yok.

Bu kadar.

Sorun, ‘W’nun sıkça kullanılan bir klavye kısayolu olmasından kaynaklanıyor. Ekran modları arasında hızlıca geçiş yapıp duruyorsanız çalışırken, ve bunu öyle yapmamak gerektiği halde, imlecinizle bir metnin içinde kalmışsanız, kelimelerin içine ‘w’ harfleri serpiştirebiliyorsunuz. İyi ihtimalle tek ‘w’ olabiliyor bu; kötü ihtimalle, birden fazla…

Sorunun bendeki tezahürü böyle; başkalarında başka harflerle kullanılan kısayollar yüzünden de ortaya çıkabilir. ‘E’ harfi de var mesela böyle sık kullanılan (ama ‘E’, boyutlandırma seçimlerine yaradığından, bir metin öbeğinin içindeyken dizgi hatasına yol açması ihtimal dışı).

Çıktınızı baskıya/yayıma vermezden önce sizden başka bir son okuma/redaksiyon yapan yoksa (ya da buna zaman yoksa —ki her ikisi de olmaz, genellikle…), o ekstra ‘w’lar, sonradan hoş olmayan birer hatıra şeklinde çıkabiliyor karşımıza.

Son okumayı siz yapıyor olsanız bile —işin tümüyle hemhâl olmaktan dolayı hataları dahi kanıksayabildiğiniz için— böylesi hataların gözden kaçması çok kolay. İkinci bir kişinin, sizden başka birinin kontrol etmesi kurumu zaten bu nedenle işletiliyor; en başta bu basit nedenle. Hangi iş olursa olsun, sıfır hatayla çalışmak gerektiren her işte yapan kişi başka, kontrol eden kişi başka olmalı. Yapan ve onaylayan… İki ayrı kişi…

Ya da bir kişi; iki ayrı kişilikli… Farklı şapkalar takabilen, iki ayrı gözle bakabilmek için gereken zamanı kendine tanıyabilen, gayet normal bir insan evladından bahsediyorum; şizofren olması şart değil.

Kendi kendime diyorum:

Bir daha yapma!

Yapacaksan böyle yap ya da…

Kategori: tipografi, yazı