“Korsanla feda olmaz” derken?

Ali Riza Esin, 15 Mart 2013 — 2 dk.

Siyah-beyaz, devasa bir afiş üzerinde gördüğüm slogandır… Bir aralar her gün yeniden rastlıyordum; İnönü Stadyumu önünden geçip giderken, yol icabı.

Başta anlamadım ne demek istediklerini. “Korsanla feda olmaz” demek ne demekti hakikaten? Üzerine düşünmek salaklığını yaşadım bir vakit. Yapacak daha salakça bir işim olmadığından…

Bunun bir de yazısı var bakınız.

Önce büyük harflerle, “Beşiktaş Jimnastik Kulübü” bu — “‘olmaz’ diyorlarsa vardır bir bildikleri” dedim kendi kendime. Öyle ya, bir büyük yerden gelen emir “olmaz” diyorsa peşinen, neyin olmadığına, niye olmadığına falan da kafa yormaya gerek yok. Olmuyormuş işte. Nene gerek senin!

Mesajı aldım ama sonra. Anladım ki hadise futbol kulüplerinin taraftarlarına sattığı “mallarla”, başka mallarla ilgiliymiş. Benimle bir ilgisi yok. Eh, piyasada talep gören her şeyde olduğu gibi, bunların da sahtesi varmıştır diye düşündüm. Kopyaları…

ve de işte biz bu kopyalara “korsan” diyormuştuk.

Bu çeşit taraftar ürünlerini satın alanlar, kendi canlarını takım ruhuna teslim etmiş olmuyorlar, anlayacağımız. Feda bile edemiyorlar kendilerini.

“Canım fedaa ol-sun sağ-naaa…” atasporumuzdan çıkardım bunu.

İşte bu güzide spor kulübümüz de “taraftarlarına sahip çıkıp” diyor ki: “Korsan ürünler alıp bunlarla caka satmaya kalkışırsan, feda olmuyor (kendini feda etmiş olmuyorsun)… Fena oluyor. Bilinçlenelim!”

Gerçekleri ifşa etmek maksadıyla…

İllaki feda edilmelidir bir şeyler. Sahibine layık olmak, liyakat, bunu gerektirir. Kendini feda edeceksen, misal, bana feda edeceksin! Paracıklarını bana (sahibine) bayılacaksın, yoksa sayılmaz! Kim vurduya gidersin bak, benden söylemesi.

Ya benimsin ya toprağın! Başka yolu yok sevginin.

Fedada “kim” mühim. (Böyle yazıp durduğuma bakılmasın, hâlâ gülüyorum kelimenin kullanım şekline de.) Gerçekte sadece önemli “kim”lere, “kimse”lere “feda” (olmak) değerli. Yoksa olmuş olmuyor. Yoksa işte, ibadetin geçersiz sayılıyor. Sayılmıyor yani. Kıbleyi şaşırma!

Hep tekrar edildiği üzre bir “garibanlar kulübü” olan BJK, belki o orijinal ürünlere parası yetmediği halde yine de üzerinde kulübünün siyah-beyazı ve arması bulunan birşeyler giyip huzuruna gelmiş fanileri stadlarından içeriye bu mesajla buyur ediyormuş demek ki — diye düşündüm bir de.

Bunu baş köşelerine astıkları hesaba katıldığında, “Korsan ürünlerle girme sakın bu stadyuma. Yoksa çarpılırsın Alimallah!” demiş kadar olmak bir yandan…

Sonra geçti işte.

Korsanla feda olmuyormuş nitekim.

Siyah-beyaz… ve bir de kırmızıydı.

Kategori: yazı