Sevgili Eylül

Ali Riza Esin, 1 Temmuz 2015 — 1 dk.

Dün, Eylül’le birlikteydik.

Bir ara…

Bana göre oldukça kısa bir zaman dilimi içerisinde…

Eylül, erkek kardeşimin kızı. Elbette, eşi, yani diğer bir kardeşimin de kızı olur kendisi aynı zamanda.

Çok severim her üçünü de. Ne kadar sevdiğimi anlatmam mümkün değil. “Öyle böyle değil…”

diyeyim, siz anlayın.

Anlar mısınız, bilmem.

Bilemem.

Olsun.

Özetle, “çok ama çok sevgili yeğenim Eylül’ün yerinde olmak isterdim” demek istiyorum aslında bu yazımda. Ama…

aynı yaşta değil tabii ki — o kadarı büyük saçma olur;

aynı saflıkta, aynı bilgisizlikte, aynı masumlukta… Aynı mutlulukta…

Artık, o ne kadar mutluysa… Kabul ediyorum. Olur tabii ki! Ben dünden razıyım.

Mutlu:

“Kelimenin tam anlamıyla…”

Mamafih, bu halimle aynı tavırları sergileyecek olsam,

çok eminim, “deli” derdi herkes, hilafsız…

“Manyak mısın?” diye soranlar çıkardı kesin!

Birden bire olduğum yerde zıplamaya başlasam; herhangi bir şeye sevinmekten…

basit, aniden,

hesapsız…

“Değilim” demezdim.

Gerek görmezdim.

“Olabilir” derdim.

Mümkündür.

Kategori: yazı